Συνέντευξη www.protothema.gr
Η ζωγράφος μιλά στο protothema.gr για την ομορφιά αλλά και τις δυσκολίες του να εκθέτει κανείς σε μια μακρινή ξένη χώρα
Στη μακρινή Νότια Κορέα ταξιδεύει η Αγγελική Αγγελίδη, με μια νέα σειρά έργων με θέμα τον βυθό της θάλασσας. Η ζωγράφος, η οποία χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στη χώρα της Ανατολής, παρουσιάζει τη νέα της έκθεση, με τίτλο «Under the Water», στο Jeju Stone Park Museum. Τα επίσημα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν παρουσία της καλλιτέχνιδας τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2024. Με αφορμή την έκθεση, η Αγγελική Αγγελίδη, μίλησε στο protothema.gr για τη σχέση της με τη Νότια Κορέα, όπου παρουσιάζει για τρίτη φορά τη δουλειά της, αλλά και για τα έργα που περιλαμβάνει η νέα της έκθεση.
Έχετε ανοίξει δρόμους και ορίζοντες στην καλλιτεχνική αγορά της Σεούλ, στην Κορέα. Πόσο δύσκολο είναι για μια ελληνίδα γυναίκα να πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο ζωής;
Πραγματικά είναι πολύ δύσκολο και δεν είναι θέμα φύλλου. Οι Κορεάτες είναι ενας λαός, ο οποίος δεν εμπιστεύεται και δεν «ανοίγεται» εύκολα σε ανθρώπους εκτός xώρας και κυρίως αγνώστους δυτικού πολιτισμού, ακόμα και αν έχουν συστάσεις. Πόσο μάλλον χωρίς αυτές. Επίσης, δεν μπορούν να διαχειριστούν την αμεσότητα και την διαχυτικότητα που έχουμε σαν λαός την πρώτη φορά που σε γνωρίζουν, ανοίγονται όμως, από την δεύτερη και τρίτη φορά.Το να ανοίξει κάποιος καλλιτεχνικά τους δρόμους εκεί, είναι το ίδιο σαν να έρχεται κάποιος Κορεάτης στην Ελλάδα και να προσπαθεί μόνος του να σταθεί καλλιτεχνικά στην χώρα μας! Είμαστε σε διαφορετικό μήκος και πλάτος! Είναι δύσκολο ακόμα κι αν πας μέσω πρεσβείας, όχι στο να κάνεις κάποια έκθεση κάπου, (για γκαλερί δεν γίνεται καν λόγος), αλλά στο να προωθηθούν έργα και σαφώς να υπάρχει συνέχεια! Οι Κορεάτες θέτουν δύσκολες προδιαγραφές στις επιλογές τους.
Τι δυσκολίες συναντήσατε και πως τις αντιμετωπίσατε;
Συνάντησα πολλές δυσκολίες. Μονίμως αντιμετωπίζω δυσκολίες σε αυτήν τη χώρα, ξεκινώντας από την αποστολή των έργων και την εκτελώνισή τους, μέχρι το στήσιμο και την διεξαγωγή της κάθε έκθεσης! Εκτός του ότι Κορεάτες είναι ιδιαίτεροι, υπάρχει και η αντικειμενική δυσκολία της διαφοράς στην ώρα, (εκεινοι είναι 7 ώρες μπροστά) σε ότι αφορά τη συννενόηση μεταξύ μας! Ομως από φέτος αλλάζουν λίγο τα πράγματα, διότι υπέγραψα συμβόλαιο με μια international εταιρεία, η οποία πλέον με εκπροσωπεί εκεί! Αισθάνομαι πολύ τυχερή, διότι είναι πολύ δύσκολο να προταθείς από μια τέτοια εταιρεία. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η απήχηση που είχαν τα έργα μου, καθώς και ο τύπος ο οποίος έγραφε και γράφει συνεχώς για τις δράσεις μου εκεί. Κομβικό σημείο, η εισαγωγή της «Ναυμαχίας της Σαλαμίνας» στο war memorial στην Σεούλ.
Τι αίσθηση αποκομίσατε από τις εκεί εκθέσεις καθώς και τη διαφορετική κουλτούρα της χώρας αυτής;
Η αίσθηση του να εκθέτεις σε μια τέτοια χώρα, είναι από μόνη της μοναδική. Όμως σε κυριεύει η αγωνία του «τι μέλλει γενέσθαι». Σε ότι αφορά την κουλτούρα της χώρας τους, για εμένα που είχα εντρυφήσει σε αυτήν, ήταν όνειρο ζωής. Για σκέψου το κι έλα στην θέση μου. Εγώ την θεωρώ δεύτερη πατρίδα μου. Λες και ήταν «κάλεσμα». Θεωρώ ότι έκανα μεγάλο σάλτο και μου «βγήκε», η αλήθεια είναι, ότι πάντα πίστευα ότι θα μου βγει.
Τα έργα σας αποπνέουν μία μεγάλη δύναμη και αισιοδοξία αφού τα χρώματα που χρησιμοποιείτε την αντικατοπτρίζουν.Τι σημαίνει και τι συμβολίζει το χρώμα γα εσάς;
Το χρώμα είναι φως! Διώχνει το σκοτάδι και ζεσταίνει τις ψυχές των ανθρώπων! Δίνει χαρά κι αισιοδοξία, (ανάλογα πως το χειρίζεσαι)! Το χρώμα είναι τρόπος έκφρασης. Εξάλλου το βλέπουμε και στην ψυχολογία! Ζω μέσα στα χρώματα και ονειρεύομαι μέσα από αυτά.
Πόσες φορές επισκεφτήκατε την Σεούλ και πόση υποστήριξη είχατε από το ελληνικό κράτος;
Με αυτήν την φορά που πάω, θα έχω επισκεφθεί της Σεούλ συνολικά 5 φορές. Από το ελληνικό κράτος δεν είχα βοήθεια διότι δεν την ζήτησα, (εξάλλου τι βοήθεια και για ποιον λόγο να είχα) αλλά είχα βοήθεια από την Ελληνίδα Πρέσβη μας εκεί, την κα Νινέτα Λούπα, η οποία με πίστεψε και με στήριξε πολύ και την οποία γνώρισα όταν πήγα στην Κορέα και αφού είχα ήδη κλείσει την πρώτη μου έκθεση στην Σεούλ, διότι η πρεσβεία μας μου είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν έχει πρόσβαση στις γκαλερί εκεί. Στην Κορέα δεν υπάρχει μέσον. Ή τους αρέσεις, ή δεν τους αρέσεις και χρειάζεται πολύ τσαγανό και ρίσκο για να δοκιμαστεί κάποιος στη χώρα τους.
Κοιτώντας τα έργα σας θα λέγαμε πως έχετε συνδυάσει και παντρέψει το ελληνικό στοιχείο με αυτό της Σεούλ. Τι γνώμη έχετε για αυτό;
Αυτό συνέβη πολύ έντονα στην πρώτη μου έκθεση το 2021, στην οποία προσπάθησα να παρουσιάσω τα κοινά στοιχεία των δυο χωρών. Αργότερα, το έκανα πιο ελαφρά. Δηλαδή συνέκρινα στα έργα μου τις δικές τους κερασιές με τις δικές μας αμυγδαλιές και έμεινα σε αυτό το μοτίβο, πρώτον διότι μου δίνεται η δυνατότητα να δημιουργώ χαρούμενες εικόνες και δεύτερον,διότι οι κερασιές αρέσουν πολύ και στους δυο λαούς.
Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια για το επόμενό σας ταξίδι και τι περιμένετε από αυτό;
Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι πολλά και ήδη έχω κλείσει όλο το 2025, αλλά δεν μού αρέσει να τα προλογίζω, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι: «Οι άνθρωποι κάνουν σχέδια κι ο Θεός γελάει».
Read the entire article here: www.protothema.gr